Conjugation of dobadać
dɔˈba.dat͡ɕto examine out (to investigate persistently until a result is achieved) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | dobadać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dobadałem |
| ty | dobadałeś |
| on / ona / ono | dobadał |
| my | dobadaliśmy |
| wy | dobadaliście |
| oni / one | dobadali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dobadałam |
| ty | dobadałaś |
| on / ona / ono | dobadała |
| my | dobadałyśmy |
| wy | dobadałyście |
| oni / one | dobadały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dobadało |
Czas przyszły
| ja | dobadam |
| ty | dobadasz |
| on / ona / ono | dobada |
| my | dobadamy |
| wy | dobadacie |
| oni / one | dobadają |
Tryb rozkazujący
| ty | dobadaj |
| my | dobadajmy |
| wy | dobadajcie |