Conjugation of dobiec
ˈdɔ.bjɛt͡so głosie, dźwięku: dotrzeć z pewnej odległości Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | dobiec |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dobiegłem |
| ty | dobiegłeś |
| on / ona / ono | dobiegł |
| my | dobiegliśmy |
| wy | dobiegliście |
| oni / one | dobiegli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dobiegłam |
| ty | dobiegłaś |
| on / ona / ono | dobiegła |
| my | dobiegłyśmy |
| wy | dobiegłyście |
| oni / one | dobiegły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dobiegło |
Czas przyszły
| ja | dobiegnę |
| ty | dobiegniesz |
| on / ona / ono | dobiegnie |
| my | dobiegniemy |
| wy | dobiegniecie |
| oni / one | dobiegną |
Tryb rozkazujący
| ty | dobiegnij |
| my | dobiegnijmy |
| wy | dobiegnijcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.