Conjugation of dissować
diˈsɔ.vat͡ɕwykonywać lub nagrywać utwór (zwykle hiphopowy) przeciwko komuś, wyśmiewający go lub obrażający Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | dissować |
Czas teraźniejszy
| ja | dissuję |
| ty | dissujesz |
| on / ona / ono | dissuje |
| my | dissujemy |
| wy | dissujecie |
| oni / one | dissują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dissowałem |
| ty | dissowałeś |
| on / ona / ono | dissował |
| my | dissowaliśmy |
| wy | dissowaliście |
| oni / one | dissowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dissowałam |
| ty | dissowałaś |
| on / ona / ono | dissowała |
| my | dissowałyśmy |
| wy | dissowałyście |
| oni / one | dissowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dissowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę dissował |
| ty | będziesz dissował |
| on / ona / ono | będzie dissował |
| my | będziemy dissowali |
| wy | będziecie dissowali |
| oni / one | będą dissowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę dissowała |
| ty | będziesz dissowała |
| on / ona / ono | będzie dissowała |
| my | będziemy dissowały |
| wy | będziecie dissowały |
| oni / one | będą dissowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie dissowało |
Tryb rozkazujący
| ty | dissuj |
| my | dissujmy |
| wy | dissujcie |