Conjugation of dłubać
/ˈdwu.bat͡ɕ/wykonywać jakąś pracę długo i starannie Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | dłubać |
Czas teraźniejszy
| ja | dłubię |
| ty | dłubiesz |
| on / ona / ono | dłubie |
| my | dłubiemy |
| wy | dłubiecie |
| oni / one | dłubią |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dłubałem |
| ty | dłubałeś |
| on / ona / ono | dłubał |
| my | dłubaliśmy |
| wy | dłubaliście |
| oni / one | dłubali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dłubałam |
| ty | dłubałaś |
| on / ona / ono | dłubała |
| my | dłubałyśmy |
| wy | dłubałyście |
| oni / one | dłubały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dłubało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę dłubał |
| ty | będziesz dłubał |
| on / ona / ono | będzie dłubał |
| my | będziemy dłubali |
| wy | będziecie dłubali |
| oni / one | będą dłubali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę dłubała |
| ty | będziesz dłubała |
| on / ona / ono | będzie dłubała |
| my | będziemy dłubały |
| wy | będziecie dłubały |
| oni / one | będą dłubały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie dłubało |
Tryb rozkazujący
| ty | dłub |
| my | dłubmy |
| wy | dłubcie |