Conjugation of dębieć
/ˈdɛm.bjɛt͡ɕ/to harden and become unpleasant-tasting Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | dębieć |
Czas teraźniejszy
| ja | dębieję |
| ty | dębiejesz |
| on / ona / ono | dębieje |
| my | dębiejemy |
| wy | dębiejecie |
| oni / one | dębieją |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dębiałem |
| ty | dębiałeś |
| on / ona / ono | dębiał |
| my | dębieliśmy |
| wy | dębieliście |
| oni / one | dębieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dębiałam |
| ty | dębiałaś |
| on / ona / ono | dębiała |
| my | dębiałyśmy |
| wy | dębiałyście |
| oni / one | dębiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dębiało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę dębiał |
| ty | będziesz dębiał |
| on / ona / ono | będzie dębiał |
| my | będziemy dębieli |
| wy | będziecie dębieli |
| oni / one | będą dębieli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę dębiała |
| ty | będziesz dębiała |
| on / ona / ono | będzie dębiała |
| my | będziemy dębiały |
| wy | będziecie dębiały |
| oni / one | będą dębiały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie dębiało |
Tryb rozkazujący
| ty | dębiej |
| my | dębiejmy |
| wy | dębiejcie |