Conjugation of debiutować
dɛ.bjuˈtɔ.vat͡ɕzaczynać coś oficjalnie; występować pierwszy raz; rozpoczynać karierę Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | debiutować |
Czas teraźniejszy
| ja | debiutuję |
| ty | debiutujesz |
| on / ona / ono | debiutuje |
| my | debiutujemy |
| wy | debiutujecie |
| oni / one | debiutują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | debiutowałem |
| ty | debiutowałeś |
| on / ona / ono | debiutował |
| my | debiutowaliśmy |
| wy | debiutowaliście |
| oni / one | debiutowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | debiutowałam |
| ty | debiutowałaś |
| on / ona / ono | debiutowała |
| my | debiutowałyśmy |
| wy | debiutowałyście |
| oni / one | debiutowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | debiutowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę debiutował |
| ty | będziesz debiutował |
| on / ona / ono | będzie debiutował |
| my | będziemy debiutowali |
| wy | będziecie debiutowali |
| oni / one | będą debiutowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę debiutowała |
| ty | będziesz debiutowała |
| on / ona / ono | będzie debiutowała |
| my | będziemy debiutowały |
| wy | będziecie debiutowały |
| oni / one | będą debiutowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie debiutowało |
Tryb rozkazujący
| ty | debiutuj |
| my | debiutujmy |
| wy | debiutujcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.