Conjugation of czkać
ˈt͡ʂkat͡ɕwydawać ustami charakterystyczny dźwięk na skutek skurczów przepony; mieć czkawkę Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | czkać |
Czas teraźniejszy
| ja | czkam |
| ty | czkasz |
| on / ona / ono | czka |
| my | czkamy |
| wy | czkacie |
| oni / one | czkają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | czkałem |
| ty | czkałeś |
| on / ona / ono | czkał |
| my | czkaliśmy |
| wy | czkaliście |
| oni / one | czkali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | czkałam |
| ty | czkałaś |
| on / ona / ono | czkała |
| my | czkałyśmy |
| wy | czkałyście |
| oni / one | czkały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | czkało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę czkał |
| ty | będziesz czkał |
| on / ona / ono | będzie czkał |
| my | będziemy czkali |
| wy | będziecie czkali |
| oni / one | będą czkali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę czkała |
| ty | będziesz czkała |
| on / ona / ono | będzie czkała |
| my | będziemy czkały |
| wy | będziecie czkały |
| oni / one | będą czkały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie czkało |
Tryb rozkazujący
| ty | czkaj |
| my | czkajmy |
| wy | czkajcie |