Conjugation of czepić
ˈt͡ʂɛ.pit͡ɕto put a czepiec (“bonnet worn by married women”) on (somebody) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | czepić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | czepiłem |
| ty | czepiłeś |
| on / ona / ono | czepił |
| my | czepiliśmy |
| wy | czepiliście |
| oni / one | czepili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | czepiłam |
| ty | czepiłaś |
| on / ona / ono | czepiła |
| my | czepiłyśmy |
| wy | czepiłyście |
| oni / one | czepiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | czepiło |
Czas przyszły
| ja | czepię |
| ty | czepisz |
| on / ona / ono | czepi |
| my | czepimy |
| wy | czepicie |
| oni / one | czepią |
Tryb rozkazujący
| ty | czep |
| my | czepmy |
| wy | czepcie |