Conjugation of burmuszyć
burˈmu.ʂɘt͡ɕto be angry, offended, or in a huff, to pout Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | burmuszyć |
Czas teraźniejszy
| ja | burmuszę |
| ty | burmuszysz |
| on / ona / ono | burmuszy |
| my | burmuszymy |
| wy | burmuszycie |
| oni / one | burmuszą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | burmuszyłem |
| ty | burmuszyłeś |
| on / ona / ono | burmuszył |
| my | burmuszyliśmy |
| wy | burmuszyliście |
| oni / one | burmuszyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | burmuszyłam |
| ty | burmuszyłaś |
| on / ona / ono | burmuszyła |
| my | burmuszyłyśmy |
| wy | burmuszyłyście |
| oni / one | burmuszyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | burmuszyło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę burmuszył |
| ty | będziesz burmuszył |
| on / ona / ono | będzie burmuszył |
| my | będziemy burmuszyli |
| wy | będziecie burmuszyli |
| oni / one | będą burmuszyli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę burmuszyła |
| ty | będziesz burmuszyła |
| on / ona / ono | będzie burmuszyła |
| my | będziemy burmuszyły |
| wy | będziecie burmuszyły |
| oni / one | będą burmuszyły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie burmuszyło |
Tryb rozkazujący
| ty | burmusz |
| my | burmuszmy |
| wy | burmuszcie |