Conjugation of burzyć
ˈbu.ʐɘt͡ɕulegać fermentacji, intensywnie wydzielając pianę Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | burzyć |
Czas teraźniejszy
| ja | burzę |
| ty | burzysz |
| on / ona / ono | burzy |
| my | burzymy |
| wy | burzycie |
| oni / one | burzą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | burzyłem |
| ty | burzyłeś |
| on / ona / ono | burzył |
| my | burzyliśmy |
| wy | burzyliście |
| oni / one | burzyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | burzyłam |
| ty | burzyłaś |
| on / ona / ono | burzyła |
| my | burzyłyśmy |
| wy | burzyłyście |
| oni / one | burzyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | burzyło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę burzył |
| ty | będziesz burzył |
| on / ona / ono | będzie burzył |
| my | będziemy burzyli |
| wy | będziecie burzyli |
| oni / one | będą burzyli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę burzyła |
| ty | będziesz burzyła |
| on / ona / ono | będzie burzyła |
| my | będziemy burzyły |
| wy | będziecie burzyły |
| oni / one | będą burzyły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie burzyło |
Tryb rozkazujący
| ty | burz |
| my | burzmy |
| wy | burzcie |