Conjugation of burkotać
burˈkɔ.tat͡ɕto rumble, to growl, to gurgle (to make a rumbling, growling, or gurgling sound) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | burkotać |
Czas teraźniejszy
| ja | burkoczę |
| ty | burkoczesz |
| on / ona / ono | burkocze |
| my | burkoczemy |
| wy | burkoczecie |
| oni / one | burkoczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | burkotałem |
| ty | burkotałeś |
| on / ona / ono | burkotał |
| my | burkotaliśmy |
| wy | burkotaliście |
| oni / one | burkotali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | burkotałam |
| ty | burkotałaś |
| on / ona / ono | burkotała |
| my | burkotałyśmy |
| wy | burkotałyście |
| oni / one | burkotały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | burkotało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę burkotał |
| ty | będziesz burkotał |
| on / ona / ono | będzie burkotał |
| my | będziemy burkotali |
| wy | będziecie burkotali |
| oni / one | będą burkotali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę burkotała |
| ty | będziesz burkotała |
| on / ona / ono | będzie burkotała |
| my | będziemy burkotały |
| wy | będziecie burkotały |
| oni / one | będą burkotały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie burkotało |
Tryb rozkazujący
| ty | burkocz |
| my | burkoczmy |
| wy | burkoczcie |