Conjugation of buchnąć
ˈbux.nɔɲt͡ɕrzucić się, uderzyć, wykonać nagły ruch Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | buchnąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | buchnąłem |
| ty | buchnąłeś |
| on / ona / ono | buchnął |
| my | buchnęliśmy |
| wy | buchnęliście |
| oni / one | buchnęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | buchnęłam |
| ty | buchnęłaś |
| on / ona / ono | buchnęła |
| my | buchnęłyśmy |
| wy | buchnęłyście |
| oni / one | buchnęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | buchnęło |
Czas przyszły
| ja | buchnę |
| ty | buchniesz |
| on / ona / ono | buchnie |
| my | buchniemy |
| wy | buchniecie |
| oni / one | buchną |
Tryb rozkazujący
| ty | buchnij |
| my | buchnijmy |
| wy | buchnijcie |