Conjugation of brukać
ˈbru.kat͡ɕto soil (to stain or mar, as with infamy or disgrace; to tarnish; to sully) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | brukać |
Czas teraźniejszy
| ja | brukam |
| ty | brukasz |
| on / ona / ono | bruka |
| my | brukamy |
| wy | brukacie |
| oni / one | brukają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | brukałem |
| ty | brukałeś |
| on / ona / ono | brukał |
| my | brukaliśmy |
| wy | brukaliście |
| oni / one | brukali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | brukałam |
| ty | brukałaś |
| on / ona / ono | brukała |
| my | brukałyśmy |
| wy | brukałyście |
| oni / one | brukały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | brukało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę brukał |
| ty | będziesz brukał |
| on / ona / ono | będzie brukał |
| my | będziemy brukali |
| wy | będziecie brukali |
| oni / one | będą brukali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę brukała |
| ty | będziesz brukała |
| on / ona / ono | będzie brukała |
| my | będziemy brukały |
| wy | będziecie brukały |
| oni / one | będą brukały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie brukało |
Tryb rozkazujący
| ty | brukaj |
| my | brukajmy |
| wy | brukajcie |