Conjugation of brusić
/ˈbru.ɕit͡ɕ/gw. (Śląsk Cieszyński) dokuczać, drażnić Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | brusić |
Czas teraźniejszy
| ja | bruszę |
| ty | brusisz |
| on / ona / ono | brusi |
| my | brusimy |
| wy | brusicie |
| oni / one | bruszą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | brusiłem |
| ty | brusiłeś |
| on / ona / ono | brusił |
| my | brusiliśmy |
| wy | brusiliście |
| oni / one | brusili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | brusiłam |
| ty | brusiłaś |
| on / ona / ono | brusiła |
| my | brusiłyśmy |
| wy | brusiłyście |
| oni / one | brusiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | brusiło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę brusił |
| ty | będziesz brusił |
| on / ona / ono | będzie brusił |
| my | będziemy brusili |
| wy | będziecie brusili |
| oni / one | będą brusili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę brusiła |
| ty | będziesz brusiła |
| on / ona / ono | będzie brusiła |
| my | będziemy brusiły |
| wy | będziecie brusiły |
| oni / one | będą brusiły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie brusiło |
Tryb rozkazujący
| ty | bruś |
| my | bruśmy |
| wy | bruście |