Conjugation of blamować
blaˈmɔ.vat͡ɕto disgrace oneself, to bring shame to oneself Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | blamować |
Czas teraźniejszy
| ja | blamuję |
| ty | blamujesz |
| on / ona / ono | blamuje |
| my | blamujemy |
| wy | blamujecie |
| oni / one | blamują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | blamowałem |
| ty | blamowałeś |
| on / ona / ono | blamował |
| my | blamowaliśmy |
| wy | blamowaliście |
| oni / one | blamowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | blamowałam |
| ty | blamowałaś |
| on / ona / ono | blamowała |
| my | blamowałyśmy |
| wy | blamowałyście |
| oni / one | blamowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | blamowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę blamował |
| ty | będziesz blamował |
| on / ona / ono | będzie blamował |
| my | będziemy blamowali |
| wy | będziecie blamowali |
| oni / one | będą blamowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę blamowała |
| ty | będziesz blamowała |
| on / ona / ono | będzie blamowała |
| my | będziemy blamowały |
| wy | będziecie blamowały |
| oni / one | będą blamowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie blamowało |
Tryb rozkazujący
| ty | blamuj |
| my | blamujmy |
| wy | blamujcie |