Conjugation of blankować
blaŋˈkɔ.vat͡ɕczynić blanki, zwieńczać mur zębatym zakończeniem Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | blankować |
Czas teraźniejszy
| ja | blankuję |
| ty | blankujesz |
| on / ona / ono | blankuje |
| my | blankujemy |
| wy | blankujecie |
| oni / one | blankują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | blankowałem |
| ty | blankowałeś |
| on / ona / ono | blankował |
| my | blankowaliśmy |
| wy | blankowaliście |
| oni / one | blankowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | blankowałam |
| ty | blankowałaś |
| on / ona / ono | blankowała |
| my | blankowałyśmy |
| wy | blankowałyście |
| oni / one | blankowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | blankowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę blankował |
| ty | będziesz blankował |
| on / ona / ono | będzie blankował |
| my | będziemy blankowali |
| wy | będziecie blankowali |
| oni / one | będą blankowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę blankowała |
| ty | będziesz blankowała |
| on / ona / ono | będzie blankowała |
| my | będziemy blankowały |
| wy | będziecie blankowały |
| oni / one | będą blankowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie blankowało |
Tryb rozkazujący
| ty | blankuj |
| my | blankujmy |
| wy | blankujcie |