Conjugation of błocić
ˈbwɔ.t͡ɕit͡ɕto muddy, to bemud to get mud on (to cover, bespatter, or befoul with mud) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | błocić |
Czas teraźniejszy
| ja | błocę |
| ty | błocisz |
| on / ona / ono | błoci |
| my | błocimy |
| wy | błocicie |
| oni / one | błocą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | błociłem |
| ty | błociłeś |
| on / ona / ono | błocił |
| my | błociliśmy |
| wy | błociliście |
| oni / one | błocili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | błociłam |
| ty | błociłaś |
| on / ona / ono | błociła |
| my | błociłyśmy |
| wy | błociłyście |
| oni / one | błociły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | błociło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę błocił |
| ty | będziesz błocił |
| on / ona / ono | będzie błocił |
| my | będziemy błocili |
| wy | będziecie błocili |
| oni / one | będą błocili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę błociła |
| ty | będziesz błociła |
| on / ona / ono | będzie błociła |
| my | będziemy błociły |
| wy | będziecie błociły |
| oni / one | będą błociły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie błociło |
Tryb rozkazujący
| ty | błoć |
| my | błoćmy |
| wy | błoćcie |