Conjugation of aresztować
a.rɛʂˈtɔ.vat͡ɕzająć (zajmować) dobra dłużnika na polecenie sądu celem zabezpieczenia czyichś roszczeń Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | aresztować |
Czas teraźniejszy
| ja | aresztuję |
| ty | aresztujesz |
| on / ona / ono | aresztuje |
| my | aresztujemy |
| wy | aresztujecie |
| oni / one | aresztują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | aresztowałem |
| ty | aresztowałeś |
| on / ona / ono | aresztował |
| my | aresztowaliśmy |
| wy | aresztowaliście |
| oni / one | aresztowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | aresztowałam |
| ty | aresztowałaś |
| on / ona / ono | aresztowała |
| my | aresztowałyśmy |
| wy | aresztowałyście |
| oni / one | aresztowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | aresztowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę aresztował |
| ty | będziesz aresztował |
| on / ona / ono | będzie aresztował |
| my | będziemy aresztowali |
| wy | będziecie aresztowali |
| oni / one | będą aresztowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę aresztowała |
| ty | będziesz aresztowała |
| on / ona / ono | będzie aresztowała |
| my | będziemy aresztowały |
| wy | będziecie aresztowały |
| oni / one | będą aresztowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie aresztowało |
Tryb rozkazujący
| ty | aresztuj |
| my | aresztujmy |
| wy | aresztujcie |