Conjugation of argumentować
ar.ɡu.mɛnˈtɔ.vat͡ɕuzasadniać swoje stanowisko, swój pogląd Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | argumentować |
Czas teraźniejszy
| ja | argumentuję |
| ty | argumentujesz |
| on / ona / ono | argumentuje |
| my | argumentujemy |
| wy | argumentujecie |
| oni / one | argumentują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | argumentowałem |
| ty | argumentowałeś |
| on / ona / ono | argumentował |
| my | argumentowaliśmy |
| wy | argumentowaliście |
| oni / one | argumentowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | argumentowałam |
| ty | argumentowałaś |
| on / ona / ono | argumentowała |
| my | argumentowałyśmy |
| wy | argumentowałyście |
| oni / one | argumentowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | argumentowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę argumentował |
| ty | będziesz argumentował |
| on / ona / ono | będzie argumentował |
| my | będziemy argumentowali |
| wy | będziecie argumentowali |
| oni / one | będą argumentowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę argumentowała |
| ty | będziesz argumentowała |
| on / ona / ono | będzie argumentowała |
| my | będziemy argumentowały |
| wy | będziecie argumentowały |
| oni / one | będą argumentowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie argumentowało |
Tryb rozkazujący
| ty | argumentuj |
| my | argumentujmy |
| wy | argumentujcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.