Conjugation of alienować
a.ljɛˈnɔ.vat͡ɕpowodować utratę więzi z własnym środowiskiem Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | alienować |
Czas teraźniejszy
| ja | alienuję |
| ty | alienujesz |
| on / ona / ono | alienuje |
| my | alienujemy |
| wy | alienujecie |
| oni / one | alienują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | alienowałem |
| ty | alienowałeś |
| on / ona / ono | alienował |
| my | alienowaliśmy |
| wy | alienowaliście |
| oni / one | alienowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | alienowałam |
| ty | alienowałaś |
| on / ona / ono | alienowała |
| my | alienowałyśmy |
| wy | alienowałyście |
| oni / one | alienowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | alienowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę alienował |
| ty | będziesz alienował |
| on / ona / ono | będzie alienował |
| my | będziemy alienowali |
| wy | będziecie alienowali |
| oni / one | będą alienowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę alienowała |
| ty | będziesz alienowała |
| on / ona / ono | będzie alienowała |
| my | będziemy alienowały |
| wy | będziecie alienowały |
| oni / one | będą alienowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie alienowało |
Tryb rozkazujący
| ty | alienuj |
| my | alienujmy |
| wy | alienujcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.