Conjugation of alarmować
a.larˈmɔ.vat͡ɕzawiadamiać o niebezpieczeństwie lub sytuacji wymagającej szybkiego działania Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | alarmować |
Czas teraźniejszy
| ja | alarmuję |
| ty | alarmujesz |
| on / ona / ono | alarmuje |
| my | alarmujemy |
| wy | alarmujecie |
| oni / one | alarmują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | alarmowałem |
| ty | alarmowałeś |
| on / ona / ono | alarmował |
| my | alarmowaliśmy |
| wy | alarmowaliście |
| oni / one | alarmowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | alarmowałam |
| ty | alarmowałaś |
| on / ona / ono | alarmowała |
| my | alarmowałyśmy |
| wy | alarmowałyście |
| oni / one | alarmowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | alarmowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę alarmował |
| ty | będziesz alarmował |
| on / ona / ono | będzie alarmował |
| my | będziemy alarmowali |
| wy | będziecie alarmowali |
| oni / one | będą alarmowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę alarmowała |
| ty | będziesz alarmowała |
| on / ona / ono | będzie alarmowała |
| my | będziemy alarmowały |
| wy | będziecie alarmowały |
| oni / one | będą alarmowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie alarmowało |
Tryb rozkazujący
| ty | alarmuj |
| my | alarmujmy |
| wy | alarmujcie |