Conjugation of absentować
ap.sɛnˈtɔ.vat͡ɕto release oneself from a duty or task Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | absentować |
Czas teraźniejszy
| ja | absentuję |
| ty | absentujesz |
| on / ona / ono | absentuje |
| my | absentujemy |
| wy | absentujecie |
| oni / one | absentują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | absentowałem |
| ty | absentowałeś |
| on / ona / ono | absentował |
| my | absentowaliśmy |
| wy | absentowaliście |
| oni / one | absentowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | absentowałam |
| ty | absentowałaś |
| on / ona / ono | absentowała |
| my | absentowałyśmy |
| wy | absentowałyście |
| oni / one | absentowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | absentowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę absentował |
| ty | będziesz absentował |
| on / ona / ono | będzie absentował |
| my | będziemy absentowali |
| wy | będziecie absentowali |
| oni / one | będą absentowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę absentowała |
| ty | będziesz absentowała |
| on / ona / ono | będzie absentowała |
| my | będziemy absentowały |
| wy | będziecie absentowały |
| oni / one | będą absentowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie absentowało |
Tryb rozkazujący
| ty | absentuj |
| my | absentujmy |
| wy | absentujcie |