Conjugation of absolwować
/ap.sɔlˈvɔ.vat͡ɕ/udzielać absolucji, rozgrzeszenia Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | absolwować |
Czas teraźniejszy
| ja | absolwuję |
| ty | absolwujesz |
| on / ona / ono | absolwuje |
| my | absolwujemy |
| wy | absolwujecie |
| oni / one | absolwują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | absolwowałem |
| ty | absolwowałeś |
| on / ona / ono | absolwował |
| my | absolwowaliśmy |
| wy | absolwowaliście |
| oni / one | absolwowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | absolwowałam |
| ty | absolwowałaś |
| on / ona / ono | absolwowała |
| my | absolwowałyśmy |
| wy | absolwowałyście |
| oni / one | absolwowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | absolwowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę absolwował |
| ty | będziesz absolwował |
| on / ona / ono | będzie absolwował |
| my | będziemy absolwowali |
| wy | będziecie absolwowali |
| oni / one | będą absolwowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę absolwowała |
| ty | będziesz absolwowała |
| on / ona / ono | będzie absolwowała |
| my | będziemy absolwowały |
| wy | będziecie absolwowały |
| oni / one | będą absolwowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie absolwowało |
Tryb rozkazujący
| ty | absolwuj |
| my | absolwujmy |
| wy | absolwujcie |