Conjugation of źrzeć
ˈʑr̝ɛt͡ɕto forfeit (to give up in defeat by voluntary withdrawal) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zrzec |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zrzekłem |
| ty | zrzekłeś |
| on / ona / ono | zrzekł |
| my | zrzekliśmy |
| wy | zrzekliście |
| oni / one | zrzekli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zrzekłam |
| ty | zrzekłaś |
| on / ona / ono | zrzekła |
| my | zrzekłyśmy |
| wy | zrzekłyście |
| oni / one | zrzekły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zrzekło |
Czas przyszły
| ja | zrzekę |
| ty | zrzeczesz |
| on / ona / ono | zrzecze |
| my | zrzeczemy |
| wy | zrzeczecie |
| oni / one | zrzeką |
Tryb rozkazujący
| ty | zrzecz |
| my | zrzeczmy |
| wy | zrzeczcie |