Conjugation of zrzędzić
ˈzʐɛɲ.d͡ʑit͡ɕw męczący sposób narzekać lub krytykować Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | zrzędzić |
Czas teraźniejszy
| ja | zrzędzę |
| ty | zrzędzisz |
| on / ona / ono | zrzędzi |
| my | zrzędzimy |
| wy | zrzędzicie |
| oni / one | zrzędzą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zrzędziłem |
| ty | zrzędziłeś |
| on / ona / ono | zrzędził |
| my | zrzędziliśmy |
| wy | zrzędziliście |
| oni / one | zrzędzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zrzędziłam |
| ty | zrzędziłaś |
| on / ona / ono | zrzędziła |
| my | zrzędziłyśmy |
| wy | zrzędziłyście |
| oni / one | zrzędziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zrzędziło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę zrzędził |
| ty | będziesz zrzędził |
| on / ona / ono | będzie zrzędził |
| my | będziemy zrzędzili |
| wy | będziecie zrzędzili |
| oni / one | będą zrzędzili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę zrzędziła |
| ty | będziesz zrzędziła |
| on / ona / ono | będzie zrzędziła |
| my | będziemy zrzędziły |
| wy | będziecie zrzędziły |
| oni / one | będą zrzędziły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie zrzędziło |
Tryb rozkazujący
| ty | zrzędź |
| my | zrzędźmy |
| wy | zrzędźcie |