Conjugation of zuigen
/ˈzœy̯.ɣə(n)/doorgaand treiteren, telkens opnieuw beginnen over iets met de bedoeling iemand anders kwaad te maken Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | zuig |
| jij / je | zuigt |
| hij / zij / het | zuigt |
| wij / we | zuigen |
| jullie | zuigen |
| zij / ze | zuigen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | zoog |
| jij / je | zoog |
| hij / zij / het | zoog |
| wij / we | zogen |
| jullie | zogen |
| zij / ze | zogen |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | zuige |
| jij / je | zuige |
| hij / zij / het | zuige |
| wij / we | zuigen |
| jullie | zuigen |
| zij / ze | zuigen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | zoge |
| jij / je | zoge |
| hij / zij / het | zoge |
| wij / we | zogen |
| jullie | zogen |
| zij / ze | zogen |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | zuig |
| jullie (archaïsch) | zuigt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | zuigen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | zuigend |
Voltooid deelwoord
| — | gezogen |