Conjugation of worstelen
/ˈʋɔrs.tə.lə(n)/een vorm van lichamelijke strijd waarbij men de tegenstander op de rug tracht te leggen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | worstel |
| jij / je | worstelt |
| hij / zij / het | worstelt |
| wij / we | worstelen |
| jullie | worstelen |
| zij / ze | worstelen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | worstelde |
| jij / je | worstelde |
| hij / zij / het | worstelde |
| wij / we | worstelden |
| jullie | worstelden |
| zij / ze | worstelden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | worstele |
| jij / je | worstele |
| hij / zij / het | worstele |
| wij / we | worstelen |
| jullie | worstelen |
| zij / ze | worstelen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | worstelde |
| jij / je | worstelde |
| hij / zij / het | worstelde |
| wij / we | worstelden |
| jullie | worstelden |
| zij / ze | worstelden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | worstel |
| jullie (archaïsch) | worstelt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | worstelen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | worstelend |
Voltooid deelwoord
| — | geworsteld |