Conjugation of vinden
ˈvɪndə(n)iets op een bepaalde wijze beschouwen of ervaren Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | vind |
| jij / je | vindt |
| hij / zij / het | vindt |
| wij / we | vinden |
| jullie | vinden |
| zij / ze | vinden |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | vond |
| jij / je | vond |
| hij / zij / het | vond |
| wij / we | vonden |
| jullie | vonden |
| zij / ze | vonden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | vinde |
| jij / je | vinde |
| hij / zij / het | vinde |
| wij / we | vinden |
| jullie | vinden |
| zij / ze | vinden |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | vonde |
| jij / je | vonde |
| hij / zij / het | vonde |
| wij / we | vonden |
| jullie | vonden |
| zij / ze | vonden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | vind |
| jullie (archaïsch) | vindt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | vinden |
Tegenwoordig deelwoord
| — | vindend |
Voltooid deelwoord
| — | gevonden |