Conjugation of vertellen
vərˈtɛlə(n)een al of niet ware gebeurtenis verhalen; spreken over een al dan niet ware gebeurtenis Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | vertel |
| jij / je | vertelt |
| hij / zij / het | vertelt |
| wij / we | vertellen |
| jullie | vertellen |
| zij / ze | vertellen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | vertelde |
| jij / je | vertelde |
| hij / zij / het | vertelde |
| wij / we | vertelden |
| jullie | vertelden |
| zij / ze | vertelden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | vertelle |
| jij / je | vertelle |
| hij / zij / het | vertelle |
| wij / we | vertellen |
| jullie | vertellen |
| zij / ze | vertellen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | vertelde |
| jij / je | vertelde |
| hij / zij / het | vertelde |
| wij / we | vertelden |
| jullie | vertelden |
| zij / ze | vertelden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | vertel |
| jullie (archaïsch) | vertelt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | vertellen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | vertellend |
Voltooid deelwoord
| — | verteld |