Conjugation of vangen
ˈvɑŋə(n)het te pakken krijgen van wilde dieren of mensen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | vang |
| jij / je | vangt |
| hij / zij / het | vangt |
| wij / we | vangen |
| jullie | vangen |
| zij / ze | vangen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | ving |
| jij / je | ving |
| hij / zij / het | ving |
| wij / we | vingen |
| jullie | vingen |
| zij / ze | vingen |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | vange |
| jij / je | vange |
| hij / zij / het | vange |
| wij / we | vangen |
| jullie | vangen |
| zij / ze | vangen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | vinge |
| jij / je | vinge |
| hij / zij / het | vinge |
| wij / we | vingen |
| jullie | vingen |
| zij / ze | vingen |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | vang |
| jullie (archaïsch) | vangt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | vangen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | vangend |
Voltooid deelwoord
| — | gevangen |