Conjugation of stoeien
ˈstuiə(n)ergens vrijblijvend of spelend mee omgaan. Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | stoei |
| jij / je | stoeit |
| hij / zij / het | stoeit |
| wij / we | stoeien |
| jullie | stoeien |
| zij / ze | stoeien |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | stoeide |
| jij / je | stoeide |
| hij / zij / het | stoeide |
| wij / we | stoeiden |
| jullie | stoeiden |
| zij / ze | stoeiden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | stoeie |
| jij / je | stoeie |
| hij / zij / het | stoeie |
| wij / we | stoeien |
| jullie | stoeien |
| zij / ze | stoeien |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | stoeide |
| jij / je | stoeide |
| hij / zij / het | stoeide |
| wij / we | stoeiden |
| jullie | stoeiden |
| zij / ze | stoeiden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | stoei |
| jullie (archaïsch) | stoeit |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | stoeien |
Tegenwoordig deelwoord
| — | stoeiend |
Voltooid deelwoord
| — | gestoeid |