Conjugation of spotten
/ˈspɔtə(n)/zich met belachelijk makende of oneerbiedige scherts uiten Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | spot |
| jij / je | spot |
| hij / zij / het | spot |
| wij / we | spotten |
| jullie | spotten |
| zij / ze | spotten |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | spotte |
| jij / je | spotte |
| hij / zij / het | spotte |
| wij / we | spotten |
| jullie | spotten |
| zij / ze | spotten |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | spotte |
| jij / je | spotte |
| hij / zij / het | spotte |
| wij / we | spotten |
| jullie | spotten |
| zij / ze | spotten |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | spotte |
| jij / je | spotte |
| hij / zij / het | spotte |
| wij / we | spotten |
| jullie | spotten |
| zij / ze | spotten |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | spot |
| jullie (archaïsch) | spot |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | spotten |
Tegenwoordig deelwoord
| — | spottend |
Voltooid deelwoord
| — | gespot |