Conjugation of schudden
/ˈsxʏdə(n)/heen en weer bewegen van het hoofd als teken van instemming (van boven naar beneden) of ontkenning (van links naar rechts) Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | schud |
| jij / je | schudt |
| hij / zij / het | schudt |
| wij / we | schudden |
| jullie | schudden |
| zij / ze | schudden |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | schudde |
| jij / je | schudde |
| hij / zij / het | schudde |
| wij / we | schudden |
| jullie | schudden |
| zij / ze | schudden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | schudde |
| jij / je | schudde |
| hij / zij / het | schudde |
| wij / we | schudden |
| jullie | schudden |
| zij / ze | schudden |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | schudde |
| jij / je | schudde |
| hij / zij / het | schudde |
| wij / we | schudden |
| jullie | schudden |
| zij / ze | schudden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | schud |
| jullie (archaïsch) | schudt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | schudden |
Tegenwoordig deelwoord
| — | schuddend |
Voltooid deelwoord
| — | geschud |