Conjugation of ontzeilen
ˌɔntˈzɛi̯.lə(n)zorgen dat men iets of iemand niet ontmoet Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | ontzeil |
| jij / je | ontzeilt |
| hij / zij / het | ontzeilt |
| wij / we | ontzeilen |
| jullie | ontzeilen |
| zij / ze | ontzeilen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | ontzeilde |
| jij / je | ontzeilde |
| hij / zij / het | ontzeilde |
| wij / we | ontzeilden |
| jullie | ontzeilden |
| zij / ze | ontzeilden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | ontzeile |
| jij / je | ontzeile |
| hij / zij / het | ontzeile |
| wij / we | ontzeilen |
| jullie | ontzeilen |
| zij / ze | ontzeilen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | ontzeilde |
| jij / je | ontzeilde |
| hij / zij / het | ontzeilde |
| wij / we | ontzeilden |
| jullie | ontzeilden |
| zij / ze | ontzeilden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | ontzeil |
| jullie (archaïsch) | ontzeilt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | ontzeilen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | ontzeilend |
Voltooid deelwoord
| — | ontzeild |