Conjugation of ontwijden
ˌɔntˈʋɛi̯.də(n)iets of iemand van zijn heiligheid ontdoen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | ontwijd |
| jij / je | ontwijdt |
| hij / zij / het | ontwijdt |
| wij / we | ontwijden |
| jullie | ontwijden |
| zij / ze | ontwijden |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | ontwijdde |
| jij / je | ontwijdde |
| hij / zij / het | ontwijdde |
| wij / we | ontwijdden |
| jullie | ontwijdden |
| zij / ze | ontwijdden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | ontwijde |
| jij / je | ontwijde |
| hij / zij / het | ontwijde |
| wij / we | ontwijden |
| jullie | ontwijden |
| zij / ze | ontwijden |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | ontwijdde |
| jij / je | ontwijdde |
| hij / zij / het | ontwijdde |
| wij / we | ontwijdden |
| jullie | ontwijdden |
| zij / ze | ontwijdden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | ontwijd |
| jullie (archaïsch) | ontwijdt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | ontwijden |
Tegenwoordig deelwoord
| — | ontwijdend |
Voltooid deelwoord
| — | ontwijd |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.