Conjugation of ontweien
ˌɔntˈʋɛi̯.ə(n)vis, gevogelte of wild van de ingewanden ontdoen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | ontwei |
| jij / je | ontweit |
| hij / zij / het | ontweit |
| wij / we | ontweien |
| jullie | ontweien |
| zij / ze | ontweien |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | ontweide |
| jij / je | ontweide |
| hij / zij / het | ontweide |
| wij / we | ontweiden |
| jullie | ontweiden |
| zij / ze | ontweiden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | ontweie |
| jij / je | ontweie |
| hij / zij / het | ontweie |
| wij / we | ontweien |
| jullie | ontweien |
| zij / ze | ontweien |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | ontweide |
| jij / je | ontweide |
| hij / zij / het | ontweide |
| wij / we | ontweiden |
| jullie | ontweiden |
| zij / ze | ontweiden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | ontwei |
| jullie (archaïsch) | ontweit |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | ontweien |
Tegenwoordig deelwoord
| — | ontweiend |
Voltooid deelwoord
| — | ontweid |