Conjugation of ontslaan
/ˌɔntˈslaːn/de arbeidsovereenkomst beëindigen van, meestal wegens onbekwaamheid of wangedrag van de werknemer Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | ontsla |
| jij / je | ontslaat |
| hij / zij / het | ontslaat |
| wij / we | ontslaan |
| jullie | ontslaan |
| zij / ze | ontslaan |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | ontsloeg |
| jij / je | ontsloeg |
| hij / zij / het | ontsloeg |
| wij / we | ontsloegen |
| jullie | ontsloegen |
| zij / ze | ontsloegen |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | ontsla |
| jij / je | ontsla |
| hij / zij / het | ontsla |
| wij / we | ontslaan |
| jullie | ontslaan |
| zij / ze | ontslaan |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | ontsloege |
| jij / je | ontsloege |
| hij / zij / het | ontsloege |
| wij / we | ontsloegen |
| jullie | ontsloegen |
| zij / ze | ontsloegen |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | ontsla |
| jullie (archaïsch) | ontslaat |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | ontslaan |
Tegenwoordig deelwoord
| — | ontslaand |
Voltooid deelwoord
| — | ontslagen |