Conjugation of ontschieten
ˌɔntˈsxi.tə(n)door ondoordacht iets te zeggen, laten ontvallen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | ontschiet |
| jij / je | ontschiet |
| hij / zij / het | ontschiet |
| wij / we | ontschieten |
| jullie | ontschieten |
| zij / ze | ontschieten |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | ontschoot |
| jij / je | ontschoot |
| hij / zij / het | ontschoot |
| wij / we | ontschoten |
| jullie | ontschoten |
| zij / ze | ontschoten |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | ontschiete |
| jij / je | ontschiete |
| hij / zij / het | ontschiete |
| wij / we | ontschieten |
| jullie | ontschieten |
| zij / ze | ontschieten |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | ontschote |
| jij / je | ontschote |
| hij / zij / het | ontschote |
| wij / we | ontschoten |
| jullie | ontschoten |
| zij / ze | ontschoten |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | ontschiet |
| jullie (archaïsch) | ontschiet |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | ontschieten |
Tegenwoordig deelwoord
| — | ontschietend |
Voltooid deelwoord
| — | ontschoten |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.