Conjugation of ontnemen
ɔntˈneːmə(n)zorgen dat iemand ergens niet meer over beschikt Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | ontneem |
| jij / je | ontneemt |
| hij / zij / het | ontneemt |
| wij / we | ontnemen |
| jullie | ontnemen |
| zij / ze | ontnemen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | ontnam |
| jij / je | ontnam |
| hij / zij / het | ontnam |
| wij / we | ontnamen |
| jullie | ontnamen |
| zij / ze | ontnamen |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | ontneme |
| jij / je | ontneme |
| hij / zij / het | ontneme |
| wij / we | ontnemen |
| jullie | ontnemen |
| zij / ze | ontnemen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | ontname |
| jij / je | ontname |
| hij / zij / het | ontname |
| wij / we | ontnamen |
| jullie | ontnamen |
| zij / ze | ontnamen |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | ontneem |
| jullie (archaïsch) | ontneemt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | ontnemen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | ontnemend |
Voltooid deelwoord
| — | ontnomen |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.