Conjugation of ontlopen
ˌɔntˈloː.pə(n)een bepaald lot vermijden, ontkomen aan iets Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | ontloop |
| jij / je | ontloopt |
| hij / zij / het | ontloopt |
| wij / we | ontlopen |
| jullie | ontlopen |
| zij / ze | ontlopen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | ontliep |
| jij / je | ontliep |
| hij / zij / het | ontliep |
| wij / we | ontliepen |
| jullie | ontliepen |
| zij / ze | ontliepen |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | ontlope |
| jij / je | ontlope |
| hij / zij / het | ontlope |
| wij / we | ontlopen |
| jullie | ontlopen |
| zij / ze | ontlopen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | ontliepe |
| jij / je | ontliepe |
| hij / zij / het | ontliepe |
| wij / we | ontliepen |
| jullie | ontliepen |
| zij / ze | ontliepen |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | ontloop |
| jullie (archaïsch) | ontloopt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | ontlopen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | ontlopend |
Voltooid deelwoord
| — | ontlopen |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.