Conjugation of ontlenen
/ˌɔntˈleː.nə(n)/een element gaan gebruiken van wat elders in gebruik was Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | ontleen |
| jij / je | ontleent |
| hij / zij / het | ontleent |
| wij / we | ontlenen |
| jullie | ontlenen |
| zij / ze | ontlenen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | ontleende |
| jij / je | ontleende |
| hij / zij / het | ontleende |
| wij / we | ontleenden |
| jullie | ontleenden |
| zij / ze | ontleenden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | ontlene |
| jij / je | ontlene |
| hij / zij / het | ontlene |
| wij / we | ontlenen |
| jullie | ontlenen |
| zij / ze | ontlenen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | ontleende |
| jij / je | ontleende |
| hij / zij / het | ontleende |
| wij / we | ontleenden |
| jullie | ontleenden |
| zij / ze | ontleenden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | ontleen |
| jullie (archaïsch) | ontleent |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | ontlenen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | ontlenend |
Voltooid deelwoord
| — | ontleend |