Conjugation of ontkiemen
ˌɔntˈki.mə(n)een proces ondergaan waarbij uit een zaadje een kiemplant ontspruit Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | ontkiem |
| jij / je | ontkiemt |
| hij / zij / het | ontkiemt |
| wij / we | ontkiemen |
| jullie | ontkiemen |
| zij / ze | ontkiemen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | ontkiemde |
| jij / je | ontkiemde |
| hij / zij / het | ontkiemde |
| wij / we | ontkiemden |
| jullie | ontkiemden |
| zij / ze | ontkiemden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | ontkieme |
| jij / je | ontkieme |
| hij / zij / het | ontkieme |
| wij / we | ontkiemen |
| jullie | ontkiemen |
| zij / ze | ontkiemen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | ontkiemde |
| jij / je | ontkiemde |
| hij / zij / het | ontkiemde |
| wij / we | ontkiemden |
| jullie | ontkiemden |
| zij / ze | ontkiemden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | ontkiem |
| jullie (archaïsch) | ontkiemt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | ontkiemen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | ontkiemend |
Voltooid deelwoord
| — | ontkiemd |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.