Conjugation of ontgeven
ɔntˈɣeːvə(n)iets opgeven, zich tegen iets verzetten, afstand van iets doen, verwerpen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | ontgeef |
| jij / je | ontgeeft |
| hij / zij / het | ontgeeft |
| wij / we | ontgeven |
| jullie | ontgeven |
| zij / ze | ontgeven |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | ontgaf |
| jij / je | ontgaf |
| hij / zij / het | ontgaf |
| wij / we | ontgaven |
| jullie | ontgaven |
| zij / ze | ontgaven |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | ontgeve |
| jij / je | ontgeve |
| hij / zij / het | ontgeve |
| wij / we | ontgeven |
| jullie | ontgeven |
| zij / ze | ontgeven |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | ontgave |
| jij / je | ontgave |
| hij / zij / het | ontgave |
| wij / we | ontgaven |
| jullie | ontgaven |
| zij / ze | ontgaven |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | ontgeef |
| jullie (archaïsch) | ontgeeft |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | ontgeven |
Tegenwoordig deelwoord
| — | ontgevend |
Voltooid deelwoord
| — | ontgeven |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.