Conjugation of ontbieden
/ˌɔntˈbi.də(n)/om iemands aanwezigheid verzoeken Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | ontbied |
| jij / je | ontbiedt |
| hij / zij / het | ontbiedt |
| wij / we | ontbieden |
| jullie | ontbieden |
| zij / ze | ontbieden |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | ontbood |
| jij / je | ontbood |
| hij / zij / het | ontbood |
| wij / we | ontboden |
| jullie | ontboden |
| zij / ze | ontboden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | ontbiede |
| jij / je | ontbiede |
| hij / zij / het | ontbiede |
| wij / we | ontbieden |
| jullie | ontbieden |
| zij / ze | ontbieden |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | ontbode |
| jij / je | ontbode |
| hij / zij / het | ontbode |
| wij / we | ontboden |
| jullie | ontboden |
| zij / ze | ontboden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | ontbied |
| jullie (archaïsch) | ontbiedt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | ontbieden |
Tegenwoordig deelwoord
| — | ontbiedend |
Voltooid deelwoord
| — | ontboden |