Conjugation of ontberen
ˌɔntˈbeː.rə(n)iets missen waaraan men grote behoefte heeft Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | ontbeer |
| jij / je | ontbeert |
| hij / zij / het | ontbeert |
| wij / we | ontberen |
| jullie | ontberen |
| zij / ze | ontberen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | ontbeerde |
| jij / je | ontbeerde |
| hij / zij / het | ontbeerde |
| wij / we | ontbeerden |
| jullie | ontbeerden |
| zij / ze | ontbeerden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | ontbere |
| jij / je | ontbere |
| hij / zij / het | ontbere |
| wij / we | ontberen |
| jullie | ontberen |
| zij / ze | ontberen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | ontbeerde |
| jij / je | ontbeerde |
| hij / zij / het | ontbeerde |
| wij / we | ontbeerden |
| jullie | ontbeerden |
| zij / ze | ontbeerden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | ontbeer |
| jullie (archaïsch) | ontbeert |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | ontberen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | ontberend |
Voltooid deelwoord
| — | ontbeerd |