Conjugation of ontbarsten
ˌɔntˈbɑrs.tə(n)to emerge from something that is bursting Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | ontbarst |
| jij / je | ontbarst |
| hij / zij / het | ontbarst |
| wij / we | ontbarsten |
| jullie | ontbarsten |
| zij / ze | ontbarsten |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | ontbarstte |
| jij / je | ontbarstte |
| hij / zij / het | ontbarstte |
| wij / we | ontbarstten |
| jullie | ontbarstten |
| zij / ze | ontbarstten |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | ontbarste |
| jij / je | ontbarste |
| hij / zij / het | ontbarste |
| wij / we | ontbarsten |
| jullie | ontbarsten |
| zij / ze | ontbarsten |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | ontbarstte |
| jij / je | ontbarstte |
| hij / zij / het | ontbarstte |
| wij / we | ontbarstten |
| jullie | ontbarstten |
| zij / ze | ontbarstten |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | ontbarst |
| jullie (archaïsch) | ontbarst |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | ontbarsten |
Tegenwoordig deelwoord
| — | ontbarstend |
Voltooid deelwoord
| — | ontbarst |