Conjugation of mankeren
ˌmɑŋˈkeː.rə(n)iets ~: een ziekte of gebrek hebben Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | mankeer |
| jij / je | mankeert |
| hij / zij / het | mankeert |
| wij / we | mankeren |
| jullie | mankeren |
| zij / ze | mankeren |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | mankeerde |
| jij / je | mankeerde |
| hij / zij / het | mankeerde |
| wij / we | mankeerden |
| jullie | mankeerden |
| zij / ze | mankeerden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | mankere |
| jij / je | mankere |
| hij / zij / het | mankere |
| wij / we | mankeren |
| jullie | mankeren |
| zij / ze | mankeren |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | mankeerde |
| jij / je | mankeerde |
| hij / zij / het | mankeerde |
| wij / we | mankeerden |
| jullie | mankeerden |
| zij / ze | mankeerden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | mankeer |
| jullie (archaïsch) | mankeert |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | mankeren |
Tegenwoordig deelwoord
| — | mankerend |
Voltooid deelwoord
| — | gemankeerd |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.