Conjugation of klinken
ˈklɪŋ.kə(n)een glas tegen dat van een ander stoten bij een heildronk, proosten Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | klink |
| jij / je | klinkt |
| hij / zij / het | klinkt |
| wij / we | klinken |
| jullie | klinken |
| zij / ze | klinken |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | klonk |
| jij / je | klonk |
| hij / zij / het | klonk |
| wij / we | klonken |
| jullie | klonken |
| zij / ze | klonken |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | klinke |
| jij / je | klinke |
| hij / zij / het | klinke |
| wij / we | klinken |
| jullie | klinken |
| zij / ze | klinken |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | klonke |
| jij / je | klonke |
| hij / zij / het | klonke |
| wij / we | klonken |
| jullie | klonken |
| zij / ze | klonken |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | klink |
| jullie (archaïsch) | klinkt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | klinken |
Tegenwoordig deelwoord
| — | klinkend |
Voltooid deelwoord
| — | geklonken |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.