Conjugation of kelderen
ˈkɛl.də.rə(n)onder water verdwijnen door verlies van het drijfvermogen, "naar de kelder gaan" Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | kelder |
| jij / je | keldert |
| hij / zij / het | keldert |
| wij / we | kelderen |
| jullie | kelderen |
| zij / ze | kelderen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | kelderde |
| jij / je | kelderde |
| hij / zij / het | kelderde |
| wij / we | kelderden |
| jullie | kelderden |
| zij / ze | kelderden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | keldere |
| jij / je | keldere |
| hij / zij / het | keldere |
| wij / we | kelderen |
| jullie | kelderen |
| zij / ze | kelderen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | kelderde |
| jij / je | kelderde |
| hij / zij / het | kelderde |
| wij / we | kelderden |
| jullie | kelderden |
| zij / ze | kelderden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | kelder |
| jullie (archaïsch) | keldert |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | kelderen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | kelderend |
Voltooid deelwoord
| — | gekelderd |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.