Conjugation of huppelen
ˈhʏpələ(n)zich met kleine sprongetjes ergens naartoe bewegen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | huppel |
| jij / je | huppelt |
| hij / zij / het | huppelt |
| wij / we | huppelen |
| jullie | huppelen |
| zij / ze | huppelen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | huppelde |
| jij / je | huppelde |
| hij / zij / het | huppelde |
| wij / we | huppelden |
| jullie | huppelden |
| zij / ze | huppelden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | huppele |
| jij / je | huppele |
| hij / zij / het | huppele |
| wij / we | huppelen |
| jullie | huppelen |
| zij / ze | huppelen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | huppelde |
| jij / je | huppelde |
| hij / zij / het | huppelde |
| wij / we | huppelden |
| jullie | huppelden |
| zij / ze | huppelden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | huppel |
| jullie (archaïsch) | huppelt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | huppelen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | huppelend |
Voltooid deelwoord
| — | gehuppeld |